Skip to content

4 juni 2012 - door

25

Je baan opzeggen? Je lijkt wel gek!

Redenen voor een break

“Zeggen jullie echt jullie banen op?” “Is dat wel zo handig?” “Zou je dat nou wel doen.. je lijkt wel gek!” Ja lieve mensen, wij hebben echt ontslag genomen. Geen onbetaald verlof, geen afspraken over terugkomen bij onze vorige werkgevers. Lees hier onze 6 redenen om een lange break te nemen.

Wij namen ontslag, omdat we volledig vrij wilden zijn. We weten niet hoe lang we weg zullen blijven en willen de toekomst helemaal openhouden. Wij hebben gekozen voor ontslag, maar je kunt natuurlijk ook terugkeren bij je huidige werkgever. Dit biedt zekerheid, want je bent immers gegarandeerd van werk (en dus inkomsten) bij terugkeer van je reis. Hoe dan ook, een sabbatical heeft enorme voordelen.

6 redenen voor een sabbatical



1. Bezinning
Na onze middelbare schooltijd zijn we allebei braaf direct gaan studeren en na onze studies zijn we meteen gaan werken. We hebben alle kansen gegrepen die we kregen. Daardoor hebben we nu al een aantal jaar goede werkervaring en konden we goed sparen. Toch is dit ook het moment om ons af te vragen of dit wel is wat we willen. We gaan terug naar onze dromen. Bij mij resulteerde het harde werken, in combinatie met een moeilijke periode, zelfs tot een burn-out. Zo ver wil ik het nooit meer laten komen.


2. De batterij opladen
Na jaren van hard studeren en werken willen wij nu de tijd nemen om te bedenken wat we ná de reis gaan doen, zodat we met frisse moed kunnen gaan doen wat we écht leuk vinden. Misschien wordt het wel een carrièreswitch. Wie weet. Het idee dat alles weer open ligt is heerlijk.


3. Terug naar wie we echt zijn
In de dagelijkse achtbaan is het lastig om terug te keren naar wie we werkelijk zijn. Reizen opent deuren, niet alleen letterlijk, maar juist ook mentaal. We krijgen zoveel nieuwe ideeën en inspiratie op reis.


4. Dit is hét moment
Why wait? Hoewel wij geloven dat het altijd een goed moment is om te reizen, voelt dit als een perfecte timing voor ons. We hebben gestudeerd, gewerkt en gespaard en zijn dus financieel klaar voor een lange break. Ook hadden we geen koophuis, geen kinderen en zijn we dus helemaal vrij. Werken kan altijd nog.


5. Naar buiten!
“Gatver, ik ben hartstikke gaar!” Zo kwamen wij vaak thuis uit ons werk. Minstens 40 uur per week binnen werken, waarvan een groot deel achter een computer, viel ons steeds zwaarder. Het gebrek aan frisse lucht en beweging is ongezond, helemaal voor buitenmensen zoals wij. Nu, op reis, verbreden wij onze focus dus van zo’n dertig centimeter voor ons (de afstand tot het computerscherm) naar de horizon.


6. Goed voor CV
Het klinkt misschien gek, maar een lange reis kan goed zijn voor je CV. Reizen laat namelijk zien dat je geïnteresseerd bent in andere landen en culturen en lef hebt. Tijdens een reis doen je, soms ongemerkt, ontzettend veel levenservaring op. Dit zijn allemaal zaken waar jouw toekomstige werkgever erg blij van kan worden. Ook vrijwilligerswerk of (tijdelijk) betaald werk in het buitenland is een mooie aanvulling op je CV.



Heb jij ook een lange break genomen of heb je ontslag genomen om te gaan reizen? Wat was jouw reden voor een sabbatical? Wij zijn benieuwd naar jouw ervaringen.

Heb je genoten van dit artikel? Deel het!

Pin It
25 Reacties Reageer
  1. Jun 4 2012

    Herkenbaar.

    Ik heb gekozen voor de levensloop van 6 maanden.

    Een mooie tijd en gegarandeerd baan/functie garantie :-).

    Reply
    • Jun 6 2012

      Dat klinkt als een superoplossing!!

      Reply
  2. Jun 4 2012

    Helemaal mee eens. Ik zit ook tegen een burn out aan, hoop dat ik het nog 5-6 maanden vol houdt tot vertrek… Maar dan zeggen we zeker allebei onze baan op zodat toekomst open ligt. Komen we terug naar NL? Wie weet. Blijven we 1, 2 of 3 jaar weg? We zien wel.. Ga ik ooit weer werken als sales manager? Of wordt het toch yoga lerares? Een heerlijk gevoel dat alles nog open ligt en dat we uitgebreid de tijd kunnen nemen om te bekijken wat we gaan doen. Ben erg benieuwd waar jullie terecht komen! Tot die tijd, veel plezier met ideeën opdoen en uitwerken…

    Reply
    • Jun 6 2012

      Dit is zo herkenbaar! Al die vragen die opeens weer op je af komen is eigenlijk heel mooi. Ik vind het zo fijn om weer open te staan voor wat de wereld gaat brengen en wat ik mezelf ga brengen.

      Ik ben ook superbenieuwd wat het jou gaat brengen. Houd ons vooral op de hoogte!

      Reply
  3. Jun 4 2012

    Mijn held en love this post! <3

    Reply
    • Jun 6 2012

      Mijn steun en toeverlaat. Dankjewel! <3

      Reply
  4. Jiska
    Jun 4 2012

    Dat is fijn om te lezen! Herkenbare punten :)

    Reply
    • Jun 6 2012

      Dankjewel Jiska! Super dat je het herkent :-)

      Reply
  5. Jun 4 2012

    ik had een heel fijn en goed baantje, toen realiseerde ik me dat dit niet is wat ik wou …

    Reply
    • Jun 6 2012

      Dat is ook heel bepalend. Wat is goed als je het niet leuk vindt..? Ik merkte dat ik het heel lastig vond om dat te erkennen. Hoe was dat voor jou?

      Reply
  6. Jun 4 2012

    Helemaal mee eens! Het is zo zonde om je kostbare tijd te verdoen met een baan of studie waar je geen hart voor hebt. Jullie zijn een inspiratie!

    Reply
    • Jun 6 2012

      Helemaal mee eens! Dankjewel Michelle! Toch is het soms zoveel lastiger in de praktijk dan in het hoofd. Ik vond het toch nog steeds heel moeilijk om te kiezen voor de onzekerheid, maar ben nog steeds heel gelukkig.

      Reply
  7. Jun 6 2012

    Herkenbaar verhaal! Wij hebben allebei onze baan opgezegd. Omdat we allebei tegelijk toe waren aan een nieuwe baan, leek dat ons een mooi moment om er een halfjaar tussenuit te gaan. Ik had ook het idee dat als we zouden terugkeren bij dezelfde werkgever, het net leek alsof we niet weg waren geweest. Nu is de reis een duidelijk ijkpunt. Inmiddels gaan we bijna terug en zijn we weer vacatures aan het bekijken. Spannend dus, maar ook wel heel leuk! Tijdens de reis hebben we ook nog wel gewerkt, omdat we van tevoren niet heel veel hadden gespaard.

    We hebben trouwens wel een koophuis, dus laat ook dat geen excuus zijn (we hebben huurders via een bemiddelingsbureau)!

    Reply
    • Jun 6 2012

      Wat een prachtig verhaal Amy, veel dank voor het delen. Ik herken jullie idee helemaal. Ik wilde me ook niet vastleggen om terug te gaan naar hetzelfde. Toch was het voor mij wel bepalend dat ik eigenlijk vrijwel zeker wist dat ik niet terug wilde gaan naar hetzelfde. Ik kan me ook voorstellen dat mensen het gewoon helemaal goed hebben en wel gelukkig terugkeren :-)

      Ik ben benieuwd naar jullie avonturen en blijf jullie volgen!

      Reply
  8. Prachtig verhaal en zo herkenbaar voor velen! Ga door met het inspireren van mensen. Veel succes!

    Het zou prachtig zijn als jullie je ontslagverhaal willen vertellen op mijn site http://neemontslag.nl. Ik hoor het graag. info [@] neemontslag.nl

    Reply
    • Jun 6 2012

      Hoi Bertil, wat leuk dat je hier terechtkomt. Ik ga jouw site bekijken en stuur je een mail.

      Reply
  9. Jun 11 2012

    Herkenbaar! Na een sabbatical van 2 maanden zat ik in tranen in het vliegtuig vanuit Nieuw-Zeeland naar huis: ik was nog lang niet uit gereisd! Direct op mijn eerste werkdag nam ik ontslag… Ik bleef nog 2 maanden werken, zodat mijn werkgever en ikzelf alles goed konden regelen… daarna vertrok ik voor een jaar op wereldreis. Net als jullie vond ik het heerlijk om ‘open einde’ te hebben. Bij terugkomst bleek het inderdaad alleen maar positief te zijn, het getuigt van lef blijkbaar, en vond zo weer een job. Uiteindelijk nam ik opnieuw ontslag, dit keer met mijn vriend, voor 1,5 jaar naar Indonesië.
    Met normale kantoorbanen is het nooit meer goed gekomen… we hebben nu samen een reisorganisatie opgezet…. :-)))

    Reply
    • Jun 15 2012

      Wauw, wat een prachtig verhaal. Als het reizen eenmaal in je zit, gaat het er niet meer uit hè? Heerlijk en heel inspirerend. Ik ga even lekker op jullie site kijken.

      Reply
  10. Kim
    Jun 17 2012

    Herkenbaar de opmerkingen: ontslag in deze tijd, zou je dat wel doen? Voor een vakantie? AARRRGHH, ik wil het niet, maar af en toe knaagt daardoor wel dat ene puntje, wat na mijn reis?

    Vind het wel erg dapper van iedereen die het doet. Moet eerlijk toegeven dat ik deze stap heeeeel erg spannend vind. Het feit dat dat ik nu niet mijn droombaan heb, zorgt ervoor dat de stap makkelijker is te nemen. Toch knaagt die onzekerheid af en toe wel hoor. Over 3,5 maand is het zover en dan ga ik ‘mijn ontslag’ indienen en toch hoop ik stiekem dat ik onbetaald verlof krijg aangeboden. Kan ik daarna rustig verder kijken.

    Wat bij mij helpt is even weer leuke reisverhalen lezen van jullie of andere backpackers. En als ik een keer een erge twijfel (tja af en toe heb ik dat) heb. Tja dan heb ik gelukkig hele lieve vrienden (wel naar de goede stappen die het juiste antwoord geven :-)) en een fantastische kerel die mij moed inpraten. En dat zij weten dat ik met mijn kwaliteiten zeker een nieuwe baan ga vinden. Geeft me altijd weer dat stukje vertrouwen, na al die ‘ontslag opmerkingen’.

    Reply
    • Jun 17 2012

      Wat een prachtige lange reactie Kim, dankjewel. Ik herken het heel erg dat je het soms doodeng vindt (dat is het namelijk ook!), maar ik kan je verzekeren dat het ‘t echt he-le-maal waard is. Geniet!

      Reply
  11. Eva
    Jun 24 2012

    Heerlijk om die verhalen op internet te lezen… onbewust ga je toch op zoek naar mensen die hetzelfde van plan zijn of meegemaakt hebben, om een beetje steun te vinden voor je idee – dat in deze maatschappij inderdaad door heel wat mensen als compleet CRAZY bestempeld wordt.

    Maar mijn man en ik zijn identiek hetzelfde van plan. We hebben ook allebei lang gestudeerd, zijn nadien meteen gaan werken en zitten vast in kantoorjobs waar we niet gelukkiger van worden. Ik ga elke middagpauze in m’n eentje buiten wandelen, om toch maar even vanachter die bureau weg te zijn en mijn portie frisse lucht te halen. Ik snak naar buiten zijn en even helemaal weg van alle verplichtingen te zijn. Onze hoofden leegmaken en eens rustig en goed nadenken over wat we écht belangrijk vinden in het leven. Reizen is daar ideaal voor, lijkt ons.

    Het zal wel nog even duren eer we onze plannen kunnen uitvoeren. Wij hebben wél een koophuis, dat we de afgelopen twee jaar gerenoveerd hebben, en hebben nog een paar kleine werkjes zoals terras en oprit aanleggen, badkamer afwerken, trap schilderen. Als dat allemaal achter de rug is (hopelijk tegen het einde van de zomer) zetten we ons huis te koop. Van zodra het verkocht is, dien ik mijn ontslag in en vraagt mijn man bij hem op het werk tijdskrediet aan voor een jaar.

    We hopen ten laatste begin mei 2013 te kunnen vertrekken, maar voor mij mag het gerust véél eerder! :-)

    Reply
    • Jun 25 2012

      Wat een prachtige uitgebreide reactie en wat heerlijk om te horen dat het bij jullie ook zo kriebelt. Jullie hebben duidelijk het gevoel dat er veel meer is dan de banen waar jullie nu inzitten en het is alleen maar geweldig dat reizen voor jullie de oplossing is. Ik herken het heel erg en kan je alleen maar verzekeren dat het alles waard is. Ook al word je soms als ‘gek’ bestempelt: zet door en volg jouw droom!

      Reply
  12. Jun 25 2012

    Ik zit ook nog op het randje wel of niet ontslag nemen. Mijn relatie is sinds een jaar uit, ik heb geen koophuis en hypotheek meer. Logeer bij ouders dus ook geen huurhuis (gaat ook nog even duren dankzij de wachtlijst vd woningbouw) Geen kinderen (en geen wens).
    Wat houdt me tegen…. dat vaste contract? Ik heb er geen problemen mee om na de reis een tijdje ongeschoold uitzendwerk te doen, tot ik een baan in mijn vakgebied weer gevonden heb. En het is een crisistijd, mijn baas kan volgende week failliet zijn en dan stelt mijn vaste contract ook niets voor.

    Heb mijn dromen al kenbaar gemaakt aan mijn ouders. Mijn moeder zegt DOEN! Ze weet door 2x kanker overleefd te hebben, dat het leven niet te plannen valt en dat je moet genieten van vandaag, morgen zien we dan wel. Mijn vader vind het een belachelijke puberale wens… ik ben 30+ en moet me ook zo gedragen. Ik “moet” een huis zoeken, en een vriend vinden en gewoon doen zoals iedereen.

    Het wordt eens tijd dat ik doe wat ik zelf graag wil en niet “zoals het hoort” Nu nog even dat laatste beetje lef vinden want in mijn hoofd is de beslissing al gemaakt….

    Reply
    • Jun 25 2012

      Hoi Klaartje, wat een prachtige reactie. Zo herkenbaar! Ik begrijp helemaal wat jouw vader zegt, maar het enige dat jou gelukkig kan maken, is het volgen van jouw eigen dromen en gevoel. Je bent de belangrijkste persoon in jouw eigen leven en je moet het zelf maken.

      Ga voor die dromen, ontmoet ‘like minded’ mensen en doe wat je het allerliefste wil!

      Reply
      • Jul 2 2012

        klopt, ik kan inderdaad alleen mezelf gelukkig maken. Ik heb al eerder mijn baan opgezegd om een jaar naar Australie te gaan. Toen was ik 23 en iedereen vond het een geweldig idee.
        Nu ben ik 31 en wil ik naar Zuid-Amerika. Ik heb al serieuze voorbereidingen getroffen en al 2 jaar spaanse les. Maar het lijkt nu alsof “iedereen” denkt dat dit een slecht plan is omdat ik nu in de fase samenwonen-kinderen moet komen. En omdat men denkt dat Peru, Bolivia etc landen zijn waar ik meteen in de eerste week vermoord ga worden ofzo.
        Gek he, dat je iets helemaal geweldig kan vinden en je vrienden er totaal niks van snappen. Ik begrijp dan weer niks van mensen die 10 dagen all incl. in Alanya op het strand willen liggen, elke avond hetzelfde buffet willen eten tussen de andere Hollanders…. of in Blanes op vakantie gaan en kroketten eten bij Friet van Piet en Marco Borsato in de kroeg (met naam Hof van Holland ofzo) aan willen vragen….

        Reply

Deel je mening, plaats een reactie.

(verplicht)
(verplicht)

Opmerking: HTML is toegestaan. Jouw e-mailadres zal nooit gepubliceerd worden.
Ook je eigen foto bij jouw reactie? Klik hier voor je eigen Gravatar!

Abonneer op de reacties