De grensovergang van Rusland naar Mongolië
Na onze laatste verblijfplaats in Rusland, Irkutsk, gaat onze treinreis verder naar Mongolië. We kijken al lang uit naar dit prachtige land. We kwamen er al snel achter dat deze treinrit nog een nare verassing in petto had.
Verschillen in de trein
De trein verschilde in ieder geval al van de vorige. De eerdere, luxere, trein rijdt van Moskou naar Vladivostok. Ons spoor takt af bij Irkutsk, bij het Baikalmeer. De verschillen tussen de treinen:
Het treinstel is iets minder luxe; de bedden zijn harder, de wc’s viezer. De wagon heeft echter ook zijn charmes. We hebben nu al meer het idee ver van huis te zijn.
De ietwat chagrijnige Russische Provodnika’s zijn vervangen door Mongoolse dametjes. Zij zijn altijd vrolijk en kunnen om werkelijk alles heel hard en lang lachen.
Vermoedelijk door het nachtelijke tijdstip van vertrek is de trein een stuk leger. We hebben een vierpersoons coupe (voorlopig) voor onszelf.
We hebben ons in de eerste uurtjes vermaakt met slaap inhalen. De trein rijdt vlak langs het Baikalmeer en we hebben dus ook goed uitzicht.
Uitzicht over het Baikalmeer
Gezelschap kwam
Na een aantal uur komen we aan bij Ulan Ude. Deze Russische stad was helaas het punt waarop bleek dat we niet alleen zouden zijn. De Duitse vrouw, achterin de 60, reisde alleen en kwam ons vergezellen in onze coupé.
Zij stelde zich als volgt voor: “Sprechen Sie Deutsch?”. Wat ik niet wist was dat het antwoord op die vraag bepalend was voor onze verdere treinreis. Zij wilde blijkbaar haar verhaal kwijt. Na een aaneenschakeling van verhalen, afgewisseld met de nodige klaagzang, was ons lot voor de komende uren bezegeld.
De grensovergang
De grensovergang tussen Rusland en Mongolië duurt zo’n vijf uur. Eerst wachtte de trein één uur voor de Russische grensovergang. Alle paspoorten, visa’s en registratiekaarten werden ingenomen. De controles en drugshonden kwamen langs. Na enige tijd mochten we de trein gelukkig uit. De wc was al die tijd dicht en we konden op het perron gelukkig wel terecht.
Terug in de trein kwamen de lopende wisselkantoren al langs. Na wat onderhandelen konden we tegen een gunstige koers onze Russische Roebels inwisselen tegen Mongoolse Tügrik.
Na twee uur controle reed de trein weer. Aangekomen bij de Mongoolse grens werd het hele tafereel nog een keer herhaald. Na vijf uur wachten, lopen, proberen de Duitse vrouw te ontlopen en helaas ook veel klaagzang aanhoren van de Duitse vrouw, konden we door.
Een onrustige nacht
We dachten toen eindelijk rustig te konden slapen en van alles af te zijn. Niets was minder waar. Ik droomde eigenlijk dat er een Siberische tijger lag te slapen in onze coupe. De Duitse vrouw snurkte zo hard dat we beiden geen oog meer dicht deden.
Onze opluchting was groot toen we, doodop, in Mongolië aankwamen. We konden eindelijk weer slapen.
Aber neinnnnn!! Daar zit je dus echt niet op te wachten. Gelukkig zijn jullie van de Duitse mevrouw af!!
We durven nu ook geen vierpersoons treincoupés meer te boeken :-)
Haaaahahahaha sorry moet echt heel hard lachen en dat is dan ook maar weer de upside: het zorgt wel voor een hilarisch verhaal ;). Ook een van de redenen waarom ik niet zo sociaal ben LOL
Ja voor het verhaal is het wel goed inderdaad, voor de nachtrust minder. We hebben daarna gelukkig wel weer heerlijk geslapen.
We proberen nog wel sociaal te blijven hoor… maar er zijn grenzen :-)
hoi hier opa even. ik kijk regelmatig op jullie site.
daar geniet ik heeeel erg van. ik ben benieuwd waar jullie nu weer zitten. wel gehoord dat jullie naar tibet en nepal gaan.
verschillende vriendinnen lezen ook jullie site haha.
ik heb ook een paar visitekaartjes mee om uit te delen.
veel geluk en veel succes op de mount everest.
liefs en kussen van opa goos
Lieve Opa Goos,
Wat leuk dat je reageert op de site! En goed dat je onze kaartjes uitdeelt.
We zijn inderdaad van plan om nog naar Tibet en Nepal te gaan. We hebben er heel veel zin in.
Kussen en liefs,
Freek
Wat een bijzondere en eigenlijk toch wel jammere ervaring van de langste treinreis ter wereld. De dame in kwestie heeft waarschijnlijk als een roosje geslapen.. of niet? Zijn jullie intussen ook weer wat bijgeslapen? Het filmpje is trouwens echt hilarisch!! Ik kijk weer uit naar jullie volgende verhalen :) Take care!
De vrouw in kwestie had inderdaad heerlijk geslapen.
Onze treinreis is er overigens zeker niet door verpest hoor, dit was ‘maar’ 30 uur. Een peuleschil in vergelijking met de totale duur van de Transmongolië Express :-)
De andere stukken hebben we gelukkig hele gezellige coupégenoten gehad.
das is schade normaleweize sind die Deutsche seht freundlich. Wel jammer van het gesnurk, maar het is leuk te lezen wat jullie allemaal meemaken onderweg
Jaaa we komen er weer overheen hoor! En we komen ook veel vriendelijke Duitsers tegen, dus we hebben nog geen fobie ontwikkeld.
Hopelijk kunnen we binnenkort weer filmpjes op de site zetten, want in China doet youtube het niet…
Heb je wel eens de film ‘Transsiberian’ gezien? Daarin vermoord een backpackend stel een van hun cabinegenoten uit de trein… haha… Kan me ineens goed voorstellen hoe zoiets gebeurd. :D Grapje :D
In Nepal (op 2500 meter) snurkte er ook iemand ontzettend in het guesthouse (allemaal van die triplex wanden). Toen ben ik midden in de nacht in de algemene ruimte gaan liggen. Koud of niet, Ik kon het echt niet meer aan… Als ik in zo’n trein een snurker had, waar je nergens heen kunt… geen idee wat ik zou doen… Heel chagrijnig zijn ben ik bang :)
Bedankt voor de tip over de film, maar misschien wel goed dat we hem niet hebben gezien voor de reis (misschien waren we op verkeerde ideeën gekomen).
Op zich doen mijn oordopjes het perfect, ik doe ze dan ook bijna elke avond in. Dit ging alleen dwars door alles heen. Onze ‘buren’ hoorde haar zelfs!
dat soort reisgenoten moet je ook hebben! mss leuk om een lijst van most memorable reisgenoten bij te houden …
Die lijst houden we in ons hoofd in ieder geval bij. En we worden daar ook wel steeds weer aan herinnerd, bijvoorbeeld als we weer een lange treinrit maken…
Hebben jullie wel eens van oordoppen gehoord? Die haal ik standaard voor elke reis bij de etos of kruidvat. Doosjes vol oordoppen van was voor eenmalig gebruik. Gegarandeerd nooit meer last van snurkers of ander ongewenst lawaai.
We hadden hele goede oordoppen in, maar als iemand op 50cm afstand van je zooo hard ligt te snurken gaat het zelfs daar doorheen!