Alleen op vakantie in Toscane
Voordat Freek en ik samen op wereldreis zouden gaan, wilde ik nog één ding gedaan hebben: alleen op vakantie. Daarom ging ik in oktober 2010 naar Toscane. Het was maar een weekje, omdat ik een beperkt budget had en mijn vakantiedagen helaas ook niet oneindig waren, maar het was een prachtige vakantie.
Ik vloog goedkoop naar Pisa met Ryanair. Daar bleef ik niet hangen, maar ik nam direct de trein naar Florence. Twee uur later was de zon bijna onder en kwam ik aan in de zwoele nazomerwarmte. Ik dompelde me onder in het Italiaanse leven. Rustig wandelde ik door de stad met mijn eerste Italiaanse ijsje (er zouden er nog veel volgen…) en liet de indrukken rustig op me inwerken. Het cliché bleek waar te zijn: Florence is één groot museum. Het ene gebouw was nog mooier dan het andere.
De beste cappuccino en prachtige kunst
De volgende ochtend wekte de wekker mij al vroeg en zachtjes gleed ik mijn bed uit. Mijn roommates sliepen rustig door terwijl ik door de stille straten van Florence liep. Aan de bar bij de bakker dronk ik mijn eerste Italiaanse cappuccino. Hij kostte me precies 80 cent en overtrof alle Nederlandse cappuccino’s. Mijn missie voor die ochtend was de Uffizi, het belangrijkste museum van Florence.
Het was doodstil op de vroege ochtend en langzaam liep ik langs de mooie werken. Hier zag ik onder andere kunst van Leonardo da Vinci, Michelangelo, Rafaël, Rubens, Caravaggio en Rembrandt. Ook de Birth of Venus van Botticelli hangt hier. De rest van de dag liep ik rustig door de stad, langs de rivier en natuurlijk over de Ponte Vecchio.
Het fijne stadje Lucca
Mijn volgende bestemming was het rustige stadje Lucca, op zo’n 1,5 uur treinen vanaf Florence. Het kleine ommuurde stadje was een verademing na de toeristische kunststad. Ik kreeg een flyer in mijn handen gedrukt van een klassiek concert dat die avond in de grote kerk zou zijn. Direct besloot ik te gaan en had een prachtige avond. Verder genoot ik in Lucca van het wandelen over de stadsmuur en de inspirerende etentjes met mijn Canadese roommate die net zo van reizen en eten hield als ik.
Voordat ik mijn reisje in Pisa af zou sluiten, nam ik de trein naar het kustplaatje Viareggio. Niets bijzonders, maar toch was het fijn om even op het strand te liggen. Gebruind en wel ging ik verder naar Pisa. Ik nam een hostel vlakbij het station en liep rustig richting de toren waar het natuurlijk allemaal om gaat. Toch heeft de gezellige stad veel meer te bieden en genoot ik van de prachtige gebouwen. Hoe dichter ik bij de toren kwam, hoe drukker het werd en hoe sneller mijn enthousiasme daalde. Ik voelde dan ook niets speciaals toen ik uiteindelijk aankwam. Ik keek even rond en draaide me resoluut weer om.
Zonsopkomst bij dé toren
De volgende ochtend trok ik om zes uur de deur van het hostel achter me dicht. Door het uitgestorven stadje maakte ik dezelfde wandeling naar de Piazza dei Miracoli (“Plein van de wonderen”), waar dé toren staat. Nu hoefde ik de schoonheid van deze plek met niemand te delen. Het was doodstil, de opkomende zon kleurde de roze en het plein zag er magisch uit.
Alleen = eenzaam?
Was ik eenzaam in Italië? Geen seconde.
Mijn solotripje duurde maar een week, dus ik heb enkel een beetje geproefd aan het reizen alleen. Toch was het voor mij goed om te beseffen dat ik ook in mijn eentje overal de weg vond, contact maken in hostels ontzettend gemakkelijk was en ik me geen seconde verveelde. Maar vooral: dat ik het ook alleen naar m’n zin kon hebben en niet eenzaam was.
Mooi verhaal en prachtige foto’s. Het is daar echt wonderschoon.
Dankjewel voor het mooie compliment. Het is er echt heerlijk…
Mooi geschreven en goed om te lezen dat alleen reizen helemaal niet eenzaam is. Denk dat ik t ook een keertje ga uittesten ;)
De start van jullie reis begint nu echt steeds dichter bij te komen… is alles al geregeld en zijn jullie er klaar voor?
Aah, superlief, dankjewel! Het is echt een aanrader. Aan de ene kant is het heel anders en aan de andere kant ook heel gewoon.
De grote kriebels zijn echt begonnen. We wonen nu een tijdje bij mijn ouders en gaan volgende week nog even op vakantie naar Freek’s ouders in Frankrijk. Alle papieren en visa zijn binnen, dus we kunnen nu écht weg.
Aaaaaah gaaaf! mooi geschreven en mooie foto’s!!!
Superlief, echt, dankjewel. X
Dat wil ik ook een keer doen, écht alleen gaan. Oh en Florence is zeker een hele mooie stad! :D
Ik kan het je écht aanraden. Wat een museum is Florence. Heerlijk.
Wat goed om je reisverslag te lezen, ik ben inmiddels 50 jr jong en wil in september ongeveer dezelfde reis gaan maken als jij iets uitgebreider maar ook voor het eerst alleen. Dit helpt me net iets makkelijker die drempel over.
Groet, Ingrid
Wat een mooi compliment en wat super dat je er ook heengaat. Het is echt heerlijk en ik denk dat september een supertijd is om er te zijn. Het zijn allemaal plekken om heerlijk alleen rond te slenteren en ik miste het gezelschap geen moment. Zelfs niet als ik gewoon alleen uit eten ging. Eerlijk gezegd vond ik het heerlijk om te doen. :-) Slaapzak had ik nergens nodig. Overal waren dekbedden.
Oh ja nog 1 vraagje is het handig om een slaapzak mee te nemen?? of is er ter plaatse beddengoed??